Przejdź do głównej zawartości

Z pamiętnika Felicji Gródówny

Napisała:


III.
Pamiętam,że kiedyś bardzo lubiłam słoneczne plaże,ciepło morza,rozgrzany do surowości piasek - szczególnie kiedy wszystkie zmysły łączyły te obrazy w jeden i mogłam wtedy odpłynąć niewidzialną łódką na daleki,daleki ląd.Z wiekiem jednak przypominam sobie też inny wymiar tamtych wyjazdów: sztormy - wielkie bałwany morskie spienione u naszych stóp,delikatny chłód płynący od granatowo-szarego horyzontu,ciemna otchłań zalewająca stopy maleńkimi ziarnami piasku i kamieni... 

 Wiem,że przez zamglony umysł dostawał się do mej głowy przepiękny ludzki śmiech,echa ich rozmów,szelest kroków na mieliźnie,czasem nawet poszczekiwania psów przerywane najwyżej brzękiem upadanej gałęzi do aportu.Pan Cień wtedy szczególnie lubił ze mną przebywać,prawie nieustannie - może tylko nie w snach? Jego słowa burzyły cały porządek,niczym zamek,który niesforny człowiek podeptał przez nieuwagę.. albo to fale na tyle go zalały iż nawet szkieletu nie nazwać było jego matczynym mianem.

 Nie odpędzałam się odeń,pragnęłam jego obecności bardziej niż bicia własnego serca,które nabijało swój pęd coraz ciężej i coraz trudniej.Fala,zalewająca go mimowolnie każdego poranka od początku do końca dnia,miała coś z bagnistego mułu osiadającego na jego dnie i pompowanego z powrotem do krwi,niczym wbity ludzki ślad porwany przez rozhulane morze.
Kiedy więc czuję tamte promienie słońca przebijające się czasem przez gęste warstwy chmur,mam nadzieję,że pozostały one w tamtym biciu i płyną nieprzerwanie do dziś.


"NIE-MARYNARZ"

 Cóż to za wrota u portu proga
Gdy wicher szeleści w oku niebieskiem
A pędy dłoni tulą się do siebie?

 Jak od serca grzmotu dudnią roga
A koło słów ziemi miesza się z piaskiem
Nie ujrzysz człecze rydwanów na niebie...

 I znów daleka wojna barbarzyńce burzy
W odmętów fortepian piany gromi fale
Kołysząc domu ruiny ze skały

 I nim jeszcze ciemna jama cię odurzy
A światło lube ukryjesz jak święte grale
Góry elegie szare będą Ci grały

 Jak drobne nuty nużone w granacie,
Ich lekki lot w pergaminu włos siwy
Pochłania je syn dobrego i złego

 Tak trafcie celem w me oko dramacie
Bo słonią mu niewoli nieszczęsne wiry
Próżnam gdzie granica mojej i mego

 O księgi profetów, liście rosłe licznem
Gdy marcowe linie dłużą okręgu dzień
Czemuż przez nitki,jak w zielne żyły

 Nie przepłynie gorzko miód słodki milcznem
Aby w jeziorze nie był odbity cień
A ziarno powodzi krain,co żyły...
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Amarylisy-kwiaty, które nie umierają...

Napisała:
Jako, że jestem ciut przytłoczona nauką to postanowiłam się odprężyć i sięgnęłam do domowej biblioteczki po coś ciekawego do czytania. Padło na książkę, którą dostałam na urodziny i nie miałam siły wcześniej się za nią zabrać. Jest to "Florystka" Katarzyny Bondy. Na samym początku zwrócę uwagę na jeden drobny minus,jakim był format mojej książki. Litery i strony  były dość małe co może być problematyczne, dlatego zwróćcie uwagę, bo wiem że jest ona w dwóch wersjach i ta większa będzie z pewnością wygodniejsza. Ale przechodząc do sedna. Głównym bohaterem jest były policyjny profiler Hubert Meyer, który zostaje poproszony o pomoc przy sprawie zaginięcia 9 letniej Zosi. Początek książki jest jednak dość nudny, więc pewnie dlatego za pierwszym razem nie udało mi się jej przeczytać. Później akcja zaczyna się rozwijać i niesamowicie wciągać. Zarwałam noc, bo zbyt trudno było mi się oderwać. Nie ukrywam, że początkowo trafnie obstawiłam mordercę, ale później co rusz wkradała się n...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Bolące stopy, palące słońce i potworne zmęczenie - polecam?

Napisała:
Wszystkie wymienione w tytule rzeczy nie brzmią zbyt zachęcająco, chyba że dla masochistów. A mimo to co roku ogromna ilość ludzi stwierdza, że w ten sposób chcą przeżyć prawie tydzień swojego życia. O czym mowa? O pieszej pielgrzymce na Jasną Górę diecezji Sosnowieckiej. Zaskoczyłam? Pielgrzymka? Ale... po co? Ludzie chodzą z różnych powodów - niektórzy oczywiście są religijni, chcą narazić się na cierpienie i ofiarować je w swojej modlitwie. Jedni idą w konkretnej intencji, inni tylko żeby okazać Bogu miłość. Dla niektórych będzie to okazja do spotkania towarzyskiego - wybiorą się swoją grupą, traktując to przejście jak wakacje. Ktoś stwierdzi, że chciałby się sprawdzić, bo jednak jest to wyzwanie fizyczne. O sobie mogę powiedzieć, że chciałam zobaczyć żywą wiarę, dowiedzieć się jak to jest przebywać wśród ludzi, którzy rzeczywiście tak mocno przeżywają swoją religię. Każdy pielgrzym ma swój własny powód i myślę, że wszystkie są dobre i ważne. I jak to wygląda? Dzień pielgrz...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Zrób to na wiosnę!

Napisała:
W iosną budzi się życie, dni są coraz dłuższe,a ja mam dużo więcej energii niż zimą. W związku z tym staram się spędzać swój czas nieco bardziej kreatywnie i z przyjemnością podzielę się z Wami moimi pomysłami na ciekawe przeżycie wiosny. Fajnie, jeśli wykorzystacie chociaż jeden z nich ;)  1. Rowerowa lub rolkowa wycieczka po Twoim mieście. Jako, że uprawiam oba te sporty to właśnie wiosną jest najlepsza okazja, żeby to wykorzystać. Pogoda sprzyja, bo nie jest za gorąco, wokół kwitną kwiaty i drzewa, więc jest idealnie. Może akurat podczas takiej luźnej wycieczki odkryjesz jakieś ciekawe miejsce? Nawet rodzinne miasto potrafi czasem zaskoczyć. Jeśli jednak nie uprawiasz żadnego z tych sportów to chociaż pójdź na spacer, Twój organizm z pewnością doceni, że dostarczysz mu świeżego powietrza. 2. Wypad do parku linowego. W ubiegłym roku po raz pierwszy skorzystałam z tego rodzaju atrakcji i naprawdę bardzo mi się spodobało. Poszukaj, bo może akurat w Twojej okolicy jest...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej